Extra Income In the Philippines

Kabanata 1 - Kaharian ng Berbanya

Noong unang panahon, sa isang mapayapang lugar ng Berbanya  ay may isang magiting na mandirigmang barbaro na ang pangalan ay Conan. BARBARO po hindi BARBERO. Pagod na siyang manakop at kumitil ng mga buhay at kaya naman napagpasyahan niyang magtayo na lang ng Mister Donut na puro Bavarians lang ang paninda sa may Berbanya branch. Sa unang kwento palang alam niyo nang jinojoke time ko lang kayo.Wala naman talaga siyang kinalaman sa kwento. Pagtuunan nalang natin ng pansin ang kaharian ng Berbanya.

Sa isang mapayapang kaharian ng Berbanya, ay mayroon  isang mabuting hari na ang pangalan ay Haring Fernando at ang kanyang kabiyak na asawang si Reyna Valeriana. Sila ay may tatlong anak na mga prinsepe ng nasabing kaharian.  Si Don Pedro, ang panganay anak na kamukha ni Paquito Diaz na wala nang gagawing kabutihan sa kwentong ‘to, si Don Diego, ang pangalawa na walang gagawin kundi magpauto sa kapatid niyang si Don Pedro at ang huli ay si Don Juan, ang bunso at syempre siya ang bida sa kwentong ‘to. ‘ Oh, siya tama na muna magpa-cute. Mamaya pa kayo eeksena sa kwento.’

Gaya na lang ng inaasahan sa kwento na tulad na lang ni Haring Talangka ng Alamat ng Gubat at ng maraming marami pang hari na wala namang ibang papel sa kwento kundi ang magkasakit, e yun nga at nagkasakit nga si Haring Fernando. Tumawag sila ng mga doctor pero wala silang magawa sa kanyang sakit. Tanging ang albularyong si Dong Abay, na binigyan ng maliit na role ng direktor na magpayo, ang nagsabing tanging kanta lamang ng Ibong Adarna na matatagpuan sa Bundok Tabor ang siyang makapagpapagaling sa sakit ng amang hari. Sa ngayon ay nakaconfine sa PGH  ang nasabing hari.

Chapter 2 : Ang Pagpapapogi ni Don Pedro sa  Amang Hari

Dumating na nga ang panahon na kinahihintay ni Don Pedro para magpacute sa amang hari. Syempre dagdag pogi points niya ito para matupad ang pangarap niyang maging susunod na hari! At yun nga ang nangyari, nagpost muna siya sa FB bago mag-log out bago umalis ng kaharian. Naglakbay nga ito patungong Bundok Tabor kasama ang kanyang kabayo na hindi rin nagtagal ay nagresign sa serbisyo dahil sa layo ng nilalakbay nila. Hindi naging hadlang yun kay Don Pedro para maglakbay patungong Bundok Taborkung saan makikita ang Piedras Platas na kung saan nagkukuta ang ibong Adarna.

Limang buwan  rin siyang naglakbay na kung tutuusin kung nagMRT siya tiyak na makakadating kagad siya sa kanyang inaasam na Bundok Tabor. Hayaan niyo na trip niya yun eh at nagtitipid lang din siguro.

Di rin nagtagal ay nakadating na rin siya  pinapangarap niyang destinasyon. Nakita niya sa Mt. Tabor ang isang punong kumikislap na tila diamante. Hindi sa nag-iimagine siya o sa lulon lang sa pinagbabawal na gamot. Nakita na talaga niya ang Piedras Platas – isang punong kumikislap na tila diamante!

“Wow! Pang –facebook!” (Mukhang ang pangit pakinggan sa istorya. Pinoy na Pinoy ang reaction. Rephrase. Rephrase. )

“Wow! ang ganda naman ng Piedras Platas! Kayganda naman ng punong ‘to,  kumikislap na parang diamante!...Pang-facebook!” sabi  niya sa sarili niya habang naglalakad sa ilalim ng puno. “Magkano kaya kung i-export ko ‘tong troso na ‘to?”

Napaupo muna si Don Pedro dahil sa sobrang haba ng kanyang nilakbay. Good timing dahil wala pa naman ang Ibong Adarna,  nagpicture-picture muna siya sa bawat anggulo ng puno para may maipost rin sa Instagram at Facebook! Ilang oras na rin ang lumipas at inabot na rin siya ng gabi ng lagim. Nangalay na ang panga sa kakangiti at pudpod na mga daliri nito sa kakapindot ng cellphone niya na mas makunat pa sa gulong ang keypad. Ilang minuto lang ay dumating na nga ang ibong Adarna . Kakatapos lang nitong maki-jamming with her friends na angry birds at makipagdate sa Agila. Ayun nga. Syempre as usual na mangyayari, mamamangha muna si Don Pedro sa ibon. Hindi yung mismong nakita mo lang yung ibon, huli agad? Hindi ganun! Di ba pwedeng bubuksan mo muna yung zipper bago mo hawakan (Oops! Sorry mali! Rephrase.Rephrase.) Di ba pwedeng pagplaplanuhan muna bago hulihin? At gaya uli ng mga nakaugaliang Pinoy, pipichuran na naman niya ito para may mailagay sa Instagram at Facebook. Pero sa kasawiang palad, di na niya maitutuloy pa ang gusto niyang gawin (kasi wala rin naman talaga yun sa script!).Kinantahan na siya ng ibon na nging dahilan para antukin siyang bigla.  “Ken Lee tulibu dibu douchoo, Ken Lee mejuu moorree,  Ken Leeeeee ilibu dibu douchoo, Ken Leee, I can’t ive anymooree!” (Kung di niyo alam ang kantang ‘to i-google niyo nalang!) 

Ayun, nahulog ang cellphone ng prinsipe. Rerequest pa sana siya ng kantang ‘Baby ni Justin Bieber’ pero di na niya nagawa.Sa masamang palad at naaayon na rin sa kapalaran sa script (kahit na hindi niya ring gustong maiputan), ginawang inidoro ng ibon ang bunbunan ng prinsipe na siya namang naging dahilan kaya siya maging isang matigas na bato. Sa gandang klase ng batong ‘to ay pwede ring i-export sa ibang bansa!

Chapter 3: Don Diego “ako naman ang magpapacute!” sa Amang Hari!

Umuso na ang “Call Me Maybe” ni Carl Japsen ay hindi pa rin nakakabalik ng palasyo si Don Pedro.

Kahit na nabasa na ng mga ‘to ang mga pangyayari sa script na maiiputan sa bunbunan ang panganay na prinsipe at dahilan para maging bato, nagawa paring umarte na nababahala ang buong kaharian. Kung bibilangin mo ang bawat minuto, nasa "five-hundred-twenty-five thousand-six-hundred-minutes.." (kailangang may tono habang binabasa niyo yan) nang di pa nakakabalik ang panganay na prinsipe. Dahil dito, di man kagustuhan ng hari pero kailangan paring sundin ang script, inatasan niya ang ikalawang prinsipe na si Don Diego na magvacation trip muna papuntang Mt. Tabor pero dapat bumalik siyang may pasalubong na Ibong Adarna at ang kanyang kapatid na si Don Pedro. Tulad din ng inaasahan. Di rin siya sumakay ng MRT para mapabilis ang kanyang paglalakbay. Syempre dumaan din sya sa hirap tulad ng kanyang kapatid,  bago makarating man dumating sa Mt. Tabor. Gaya ng inaasahang mangyari sa script, nakapunta rin siya sa Mt. Tabor at nasa harap na ngayon ng Piedras Platas.

“Ano bang laking hiwaga, punong ganda’y nakakaakit sa mata!… Lumalalim na ang gabi, ako’y mamahinga muna”  wika ni Don Diego.

Sa pagkahaba-haba ng kanyang nilakbay, dinala siya ng mga paa nito sa harap ng isang malaking bato para umihi. Ga-gripo niyang binomba sa bato nang di niya namalayan na nakakatandang kapatid pala niya yung iniihian niya. Eew. Huli niya na lang din pinaghinayangan nung maisip niya na ang ganda pala ng kwaliti ng batong inihian niya. Pwedeng pag-export sa ibang bansa!

 Di ko na rin papahabain ang kwento pa dahil doon rin naman ang punta nito. Pipicture-picture. Makakatulog sa kanta at maiiputan ang loko. Ang song for the day naman na kinanta ng ibon : ‘Eto akoooooo…Basang basa sa ulaaann, walang masisilungaaann, walang makakapitaaannn..”

Chapter 4: Don Juan : ‘Kung papogian lang ang laban ay wag kayong maghahamon!’

Sa loob ng silid ng amang hari ay nandoon ang magkakapamilya.

”Mahal ko, masama ang kutob ko sa nangyayari kina Don Pedro’t Don Diego. Ano ba ang dapat gawin natin? Hindi na rin sumasagot sa mga calls ko si Don Diego?  OMG!! I’m really worried right now, Amang Hari!” tugon ni Reyna Valeriana na nababahala na.

Tumingin ang hari sa bunsong anak. Magsasalita palang ang hari, sinapawan kagad ni Don Juan ang hari.

“Ay BONGGA! Kalorkey! Mukhang ibang iba na ata yan tingin niyo sakin father. Kinakabahan ako dyan!!

“Huh? Anong pinagsasabi mo dyan prinsipe? Hihingi lang ako sa’yo ng tubig..”

“Father, katabi niyo lang po ang basong tubig”

“Wag kang tamad, kunin mo dito at ibigay saking kamay..”

Umikot nga si Don Juan sa kabilang side ng kama para kunin at ibigay sa ama ang basong tubig.

“Salamat. Anak. Anak, kabisado mo pa ba yung script na sasabihin ko?”

“Ay, ganun? nahiya naman ako sa inyo, Tay! Pero sige, ito.” Nag-pumilit boses Mic Enriquez si Don Juan at nagsabi, “Anak, ikaw nalang ang aking pag-asang ako’y gumaling na, sa pamamagitan ng paghahanap sa mahiwagang Ibong Adarna”

“Magaling Anak. At ano ang ‘yong tugon mo para dyan?”

Ama, gagawin ko po ang aking makakaya. Kahit na labag man sa loob ko tong gagawin ko, Kung bakit hindi na lang mga kawal pa natin ang pag-utusan niyo sa pagkuha ng ibong yan at kailangan AKO PA,titiyakin ko po sa inyong huhulihin ko ang LINTIK na ibong adarnang yan na magiging mitsa at dahilan para pag-gugulpi-gulpihin ako nang todo max ng aking mga SH*T na mababait at masunurin kong kapatid, na sumusunod lamang sa bwakanangamang script ‘to. Makakaasa kayo gagawin ko lahat ng makakaya ko alang alang sa ikagaganda ng kwento.Paalam po sa inyo.” Sagot ni Don Juan.

“Maraming Salamat, Anak! I’m so proud of you!”  

Wala nang seremonya pang ginawa si Don Juan. Handa ang mga maleta at umalis na agad ito ng kaharian sakay sa isang donkey.

Tumutugtog ang favorite niyang background song habang paalis siya ng kaharian: "Sino si Ramon Bautista, Yung Pogi! Sino si Ramon Bautista, Yung Pogi!" (Repeat 2x then fade)